De beste tochten en excursies op Lanzarote – Timanfaya, Manrique & La Graciosa

Ja. Tickets voor de Montañas del Fuego worden uitsluitend online verkocht en altijd voor een vaste datum en tijd – aan de kassa kopen kan niet. De entree kost €30 voor volwassenen en omvat de geothermische demonstraties en de busroute. Boek je een rondleiding, kijk dan of dat ticket al is inbegrepen voordat je een tweede koopt.

Nee. De Ruta de los Volcanes door het binnenste van het park is een busroute van ongeveer 35 minuten, privévoertuigen zijn niet toegestaan en je blijft de hele ronde zitten. Buggy- en quadtochten die als “vulkaantocht” worden aangeprezen, rijden door het vulkanische landschap eromheen, niet door het park zelf – goed om te weten voordat je prijzen vergelijkt.

Dolfijnen worden vaak gezien op de tochten vanuit Puerto del Carmen en Playa Blanca, maar het zijn wilde dieren en niemand kan ze garanderen. Wees sceptisch bij “walvissen spotten” in de reclame: de vaste walvispopulaties van de Canarische Eilanden leven in het diepe kanaal tussen Tenerife en La Gomera, de eerste Whale Heritage Site van Europa. Reis je voor walvissen, boek dan daar.

De veerboot vertrekt vanuit Órzola op de noordpunt en steekt ongeveer zes kilometer over in 25 tot 30 minuten, gevaren door Líneas Marítimas Romero en Biosfera Express. Het addertje is de rit naar Órzola: vanaf Playa Blanca ongeveer een uur per richting. Verblijf je in het zuiden, neem dan een aanbod met busvervoer – anders zit je langer in de auto dan op het eiland.

Puerto del Carmen is de grootste en levendigste, met de langste boulevard en ongeveer tien minuten van het vliegveld. Costa Teguise is kleiner, rustiger en populair bij gezinnen. Playa Blanca is de rustigste van de drie en ligt het dichtst bij de Papagayo-stranden en de veerboot naar Fuerteventura, maar is uitgestrekt en de hotels zijn er meestal duurder. De afstanden op Lanzarote zijn kort, dus geen van de drie sluit je ergens van af.

Nauwelijks. Lanzarote is het droogste Canarische eiland – ongeveer 100 tot 250 mm per jaar, waarvan zo’n 85 % tussen december en maart – bij een jaargemiddelde van bijna 21 °C. Wat je wél merkt, is de wind: de passaat waait vrijwel onafgebroken en neemt in september en oktober duidelijk af. Twee gevolgen om rekening mee te houden: boottochten worden afgelast om wind, niet om regen, en Famara is in juli en augustus vaak vlak – precies wanneer de meeste mensen een surfles boeken.